Recensie Eindhovens Dagblad 30 november 2002
Helikon Orkest
met celloconcert laat op gang
Concert: 28 november 2002
Door MARJOLIJN SENGERS
Het Helikon Orkest onder leiding van Kian Pin Hiu en met Godfried
Hoogeveen (cello) met werken van Dvorak en Elgar. Gehoord in
muziekcentrum Frits Philips in Eindhoven op donderdag 28 november 2002.
Soms is de magie van de muziek er meteen, soms heeft een orkest een
avond nodig om die magie te realiseren. Het Helikon Orkest had
donderdagavond lang nodig om op gang te komen, om zover te komen dat er
in alle eensgezindheid een eenduidig product werd afgeleverd.
ONTROEREN
De uitvoering van het celloconcert van Dvorak was uitstekend waar het de
solo betrof. Godfried Hoogeveen speelde prachtig cello; zijn toon was
een lust voor het oor, zijn muzikaliteit deed die toon zingen en
ontroeren, hij zat met lichaam en ziel in de muziek - het valt me altijd
weer hoe zwaar dit concert fysiek is; bij hem was die magie er kortom
vanaf het eerste moment. Het orkest was in de begeleiding echter niet in
staat zich als een geheel te presenteren.
De strijkers kwamen vrij goed over, maar leken wat ongemakkelijk en
stroef te spelen. De op zichzelf goed en niet zelden zelfs mooi spelende
blazers hadden te weinig presence, wisten te weinig karakter en kleur
aan hun spel te geven. Door deze wat matte en te weinig doelgerichte
opstelling was het orkest niet echt in staat het speel van de solist te
dragen, wat betekende dat Hoogeveen weinig steun had aan het orkest.
VRIJER
In de Enigma Variaties van Elgar kwam het Helikon Orkest langzamerhand
uit haar schulp, ging het zich gaandeweg vrijer voelen en leek het
onbekommerder te durven musiceren. Aangemoedigd door het romantische
karakter van de muziek en de hardwerkende Kian Pin Hiu werd de
strijkersklank dieper en voller, traden de blazers meer op de voorgrond
en was er vanaf de zelfs sprake van gezamenlijkheid en van eenheid in
klank en opvatting. De laatste variatie toonde uiteindelijk een
interessant orkest dat het in zich heeft zowel de vorm als de inhoud van
de muziek op aansprekende wijze naar buiten te bregen; met de toegift,
die mooie, melodieuze negende variatie, leek het orkest dit zelf te
willen bevestigen.
Eindhovens Dagblad, 30 november 2002
|
